مقدمه
نیمه شعبان، روز میلاد حضرت مهدی (عج)، یکی از شادترین مناسبت های مذهبی در فرهنگ شیعی است. این روز که با امید به ظهور منجی و برقراری عدالت در جهان گره خورده، با جشن و سرور در میان مردم برگزار می شود. اجرای آتش بازی در این شب، جلوه ای خاص به مراسم می بخشد و شادی و نور را در آسمان و زمین پیوند می زند. اما این آیین چگونه شکل گرفته و آتش بازی چه نقشی در آن دارد؟
تاریخچه و داستان نیمه شعبان
نیمه شعبان در تقویم اسلامی، پانزدهمین روز از ماه شعبان است و به میلاد امام دوازدهم شیعیان اختصاص دارد. این روز از قرن های اولیه اسلام مورد توجه بوده و در روایات به عنوان شبی مبارک و پر فضیلت توصیف شده است.
در ایران، این مناسبت با دعا، پخش شیرینی و روشن کردن چراغ ها در مساجد و خیابان ها جشن گرفته می شد. در دوره های بعد، به ویژه از زمان صفویه، مراسم نیمه شعبان با تزئین کوچه ها و برپایی جشن های مردمی گسترده تر شد.
با گذشت زمان و ورود ابزارهای مدرن، آتش بازی به بخشی از این مراسم اضافه شد. این تغییر، نیمه شعبان را به جشنی باشکوه تر تبدیل کرد که هم جنبه معنوی دارد و هم شادی جمعی را تقویت می کند.
اجرای آتش بازی و نورافشانی در نیمه شعبان
آتش بازی در نیمه شعبان، نمادی از نور امید و شادی است. ابزارهایی مثل کهکشان های آتش بازی با انفجارهای رنگارنگ خود، آسمان را به صحنه ای دیدنی تبدیل می کنند.
شوت های اتومات، از 9 شوت تا 200 شوت، یکی از پرطرفدارترین بخش های این نمایش هاست. این شوت ها به صورت پی درپی منفجر می شوند و الگوهایی مثل ستاره یا قلب را در آسمان شکل می دهند. برای مثال، یک شوت 50 تایی می تواند لحظه ای خاص از جشن را به اوج برساند.
منورها هم با نور درخشان و پایدار خود، فضای معنوی مراسم را تقویت می کنند. این ابزار معمولاً در شروع یا پایان برنامه شلیک می شود و توجه همه را جلب می کند.
توپ های آتش بازی هم با صدای بلند و نور خیره کننده، حس هیجان را به حضار منتقل می کنند. در بسیاری از شهرها، این توپ ها در مساجد یا میدان ها شلیک می شوند تا میلاد منجی را اعلام کنند.
گروه های حرفه ای اغلب این برنامه ها را طراحی می کنند. آن ها با ترکیب ابزارهای مختلف، نمایشی هماهنگ خلق می کنند که هم شادی آور است و هم یادآور ارزش های دینی. البته، ایمنی در استفاده از این ابزارها حرف اول را می زند تا جشن بدون مشکل برگزار شود.